ការចងចាំដ៏ល្អមួយ (18+ only)

១៦៤៥ ថ្ងៃ ឬ ៤ឆ្នាំ ៦ខែ ២ថ្ងៃ ដែលយើងបានស្គាល់គ្នា។ មានរឿងជាច្រើន ដែលយើងបានឆ្លងកាត់ជាមួយគ្នា។ មែនហើយ យើងស្រលាញ់គ្នាយូរហើយ។ នៅចាំទេកាលនោះ… អេ! ឈប់សិន! ចង់ឲ្យអូននិយាយអនុស្សាវរីយ៍ល្អៗមុន ឬក៏ចាប់ផ្ដើមពីរឿងមិនល្អកាលពីមុន មុន? អឺមមម ចាប់ផ្ដើមពីរឿងល្អៗមុនក៏បាន។ មានចាំអត់ កាលអូនទៅបកប្រែនៅខេត្តកំពត ខាងទូកមាសនោះ? បងជាប្រធានគ្រប់គ្រងផ្នែកលក់នៅប្រចាំខេត្តកំពត ហើយអូនជាក្មេងខ្ចាត់ព្រាត់មកពីណាមិនដឹង។ កាលនោះយើងទើបតែស្រលាញ់គ្នាថ្មីៗ។ ជិតមួយឆ្នាំទេដឹង? ប្រធានអូនតម្រូវឲ្យអូនគេងនៅផ្ទះអ្នកភូមិជាមួយបរទេសដែលចុះមកបេសកកម្មរបស់អង្គការ Engineer Without Border ដើម្បីជីកអណ្ដូង។ មុនចុះមកខេត្តនេះ អូនសប្បាយចិត្តណាស់។ អូនអរព្រួចពេលដឹងថា ប្រធានអូនចាត់ឲ្យអូនចុះមកធ្វើការនៅកំពត ខេត្តដែលបងធ្វើការ។ អ្វីដែលអូនគិតគឺ ហោចណាស់ អូនក៏អាចជួបបងដើម្បីដើរលេង ឬគ្រាន់តែឃើញមុខបងក៏អស់ចិត្ត។ បកប្រែមួយថ្ងៃទាល់ល្ងាច ចប់ការងារភ្លាម អូនទូរសព្ទទៅបងភ្លាម។ សម្លេងបងពីរោះណាស់។ បងប្រាប់អូនថា ស្រុកដែលបងធ្វើការនៅឆ្ងាយពីទីនេះណាស់។ អូនរាងស្រងាកចិត្តបន្តិច។ ខានបានជួបបងបាត់។ និយាយជាមួយបងបន្តិច រួចក៏លាបងតាមទូរសព្ទ។ គម្រោងជួបមុខម្ចាស់ចិត្តត្រូវបានរលាយដូចតំណក់ទឹកសន្សើមខែចេត្រ។ អូនអង្គុយនិយាយលេងជាមួយពូមីងម្ចាស់ផ្ទះ។ ស្រាប់តែពេលនោះ អូនឮសម្លេងម៉ូតូមួយពីចម្ងាយ ហើយក៏ងាកមើល។Continue reading “ការចងចាំដ៏ល្អមួយ (18+ only)”

ស្នេហា ការងារ ការសិក្សា

ស្ថានភាពនៃ​ផ្នែក​សំខាន់ៗទាំងបីនៃជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ថ្មីនេះ៖ ការសិក្សា៖ ខ្ញុំ​បាន​ចំណាយពេល​ជា​ច្រើន​ឆ្នាំ​ក្នុង​ជីវិត​សិក្សា​របស់​ខ្ញុំ រៀនហើយក៏ឈប់ ដោយសារ​បរាជ័យ ដោយសារ​ខ្វះ​ពេលវេលា ដោយសារ​មិន​បាន​ស្គាល់ខ្លួនឯង មិនបាន​កំណត់​គោលដៅនៃជីវិត​ច្បាស់លាស់ ទើប​ធ្វើ​អ្វី​ដោយគ្មានភាព​ប្រាកដប្រជា និង​មិន​បាន​ស្រលាញ់។ លុះ​ដល់​សាក​មុខ​វិជ្ជានោះហើយទើប​ដឹង​ថា​ខ្លួនឯង​មិន​សក្ដិ​សម​នឹង​មុខវិជ្ជានោះ ហើយក៏​មិនទៅមុខរួចទៀត។ ប៉ុន្តែ​ឆ្នាំនេះ​ ជីវិត​ការសិក្សា​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​សារជាថ្មី។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ល្អ ហើយក៏សប្បាយចិត្ត ព្រោះគិត​ថា​នេះ​ហើយជាមុខ​វិជ្ជា​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រលាញ់ និង​អាច​បន្ត​រៀន​ដោយ​ក្ដីសង្ឃឹម​និងរីករាយនឹង​រៀន។ ខ្ញុំរៀន​ផ្នែក​ ធនាគារនិង​ហិរញ្ញវត្ថុ​នៅ​វិទ្យាស្ថាន វ៉ាន់ដា​គណនេយ្យ ឆ្នាំទី២ ឆមាសទី២។ និយាយ​រួម ការរៀប​ចំគំរោង​ផែនការ​ជីវិត​សិក្សា​សំខាន់ណាស់ យើង​ត្រូវ​ស្គាល់​ថា​យើង​ចូលចិត្ត​អ្វីឲ្យប្រាកដ និង​សិក្សា​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ថា​មុខវិជ្ជា​នោះ​តំរូវ​ឲ្យយើង​មាន​សមត្ថភាព​អ្វីខ្លះ​។ ការងារ៖ សំរាប់ជីវិតការងារ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំជាមនុស្សមានសំណាង ព្រោះ​គ្រប់​ការងារ​ដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើ សុទ្ធតែ​ទាក់ទងទៅនឹង​អ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់រៀន ខ្ញុំមានសមត្ថភាពធ្វើ និងអាចធ្វើបាន​ដោយរីករាយនិងល្អបំផុត។ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ទទួលនូវ​ការ​ឡើងទៅកំរិត​ខ្ពស់​ជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងការងាររបស់ខ្ញុំទេ អាចថាទាក់ទងទៅនឹងជីវិត​សិក្សា​ខាងលើ។ ពីមុនខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើជាគ្រូបង្រៀនភាសាអង់គ្លេសនៅក្នុងអង្គការមួយ ខ្ញុំពេញចិត្តនឹងការងារនេះ និង​ស្រលាញ់​សិស្ស​របស់​ខ្ញុំខ្លាំងណាស់។ ក្នុងកំឡុងពេលនោះ ខ្ញុំ​ក៏មានការងារជាអ្នកបកប្រែ Freelance នៅតាម​ខេត្ត។ វាជាការងារ​ដែលខ្ញុំ​ស្រលាញ់បំផុត និង​មានភាពរីករាយបំផុត​ក្នុងការធ្វើ។ ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​សេរីភាព និង​ស្នាមញញឹមរបស់​អ្នកភូមិស្រុក​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ទៅដល់។ មិន​ត្រឹមតែជាការងារ តែខ្ញុំថែមទាំងអាច​ជួយដល់​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ដូចគ្នាទៀតផង។ សំរាប់​បច្ចុប្បន្ននេះ ខ្ញុំ​មានការងារ​ដែល​ថា​អាច​ទាក់ទង​ទៅនឹង​ក្ដី​ស្រម៉ៃ​របស់​ខ្ញុំក៏ថា​បាន គឺខ្ញុំ​ធ្វើការជាអ្នកបកប្រែដដែល ប៉ុន្តែ​ជាអ្នកបកប្រែខ្សែភាពយន្ត​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ហ៊ុន​ឯកជន​មួយកន្លែង ដែល​មាន​មនុស្ស​ភាគច្រើនស្គាល់​ក្រុមហ៊ុននេះ។ ការងារ​នេះ​មានភាពមមារញឹកContinue reading “ស្នេហា ការងារ ការសិក្សា”

យើង​បែកគ្នាទៅ

យប់ថ្ងៃ 11.12.14 ជា​យប់​ដែល​ខ្ញុំ​និងគេ​មាន​រឿងឈ្លោះគ្នា​ខ្លាំង​បំផុត។ យើង​ស្គាល់គ្នា​រយៈពេ​លជិតពីរឆ្នាំហើយ សល់តែប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតប៉ុណ្ណោះ។ តាំង​ពី​ថ្ងៃដំបូង​ដែល​យើង​ទទួលស្គាល់ថា​យើង​ស្រលាញ់គ្នាមក ច្បាប់​ស្នេហារបស់យើងគឺ គ្មាន​ថ្ងៃអ្នកណា​ម្នាក់​និយាយពាក្យថា “បែកគ្នា” ជាដាច់ខាត។ ពេល​វេលា​ចេះតែកន្លងផុតទៅ​ យើង​ក៏មាន​រឿង​រកាំរកូស​ច្រើន សាង​អនុស្សាវរីយ៍ល្អៗជាច្រើន សុទ្ធសឹង​ជា​អនុស្សាវរីយ៍​ដែល​យើងទាំង​ពីរ​គ្មាន​ថ្ងៃ​បំភ្លេច​បាន។ ប៉ុន្តែ​មិននឹក​ស្មានថា​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​និយាយ​ពាក្យ​នេះគឺជា​ខ្ញុំសោះ។ យប់ម៉ិញនេះជា​យប់​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ខូចចិត្ត​ខ្លាំង​បំផុត។ រឿង​កើតឡើង​ដោយសារ​ការ​កុហក។ សំរាប់ខ្ញុំ ខ្ញុំ​តែង​តែ​អត់ទោស​ និង​យោគយល់​ដល់គាត់នៅពេល​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​គាត់​កុហកខ្ញុំ។ វាជា​រឿង​ដែល​អ្នកណាក៏ចៀស​មិនផុត មិនតិចក៏ច្រើន។ តែរឿងដែល​កើត​ឡើង​នៅយប់នោះធ្វើឲ្យ​បេះដូងខ្ញុំ​ទ្រាំទ្រមិនបាន។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​នៅម៉ោងនោះជាពេលដែល​ខ្ញុំកំពុងចាំគេ គេ​ថាគេកំពុងនៅតាម​ផ្លូវ។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ក្នុងចិត្ត​ថា គេអាចនឹង​កុហកខ្ញុំ តែគ្រាន់តែចាំមានអីទៅពិបាក កុហករឿងប៉ុណ្ណឹងគ្មានរឿងអីធំដុំនោះទេ។ រហូត​ខ្ញុំ​ចាំយូរពេកទៅ ខ្ញុំក៏ទៅ​ទីនោះដោយខ្លួនឯង។ ដឹងថា​គេ​កុហក​ហាក់​ដូចជា​តូចចិត្ត​ តែ​កាន់តែ​តូចចិត្ត​ដែលគេធ្វើបែបនេះ កាន់តែខឹងគេដែលគេធ្វើបែបនេះ កាន់តែស្អប់ខ្លួនឯង​ដែល​នៅ​តែ​ទ្រាំ​បាន គឺនៅពេល​ដែល​ខ្ញុំទៅឃើញ​ការ​កុហក​នោះ​ដោយផ្ទាល់ភ្នែក។ ខ្ញុំ​អង្គុយចាំគេ​នៅមាត់​ផ្លូវ​ក្បែរទីនោះ អង្គុយចាំរហូតដល់គេ​ចេញមកវិញ។ រឿងដែលគេ​ឲ្យខ្ញុំនៅចាំ ហើយគេ​ទៅ​សប្បាយជាមួយមិត្ត​ភក្ដិ​របស់គេកើតឡើង​ចំពោះខ្ញុំ​ច្រើន​ដងហើយ។ ខ្ញុំ​មិន​យល់​ថា​ពេលគេកំពុង​សប្បាយ គេ​គិតថា​ខ្ញុំជាអ្វីនោះទេ។ គេ​គិតថា ខ្ញុំជាប្រភេទមនុស្ស​ដែល​ស្រលាញ់គេហើយ អាចចាំគេ​នៅខណៈដែលគេ​សប្បាយ​រាប់​ម៉ោងបានមែនទេ? គេចេញមកឃើញខ្ញុំនៅខាងក្រៅ គេក៏​ស្រែក​ហៅខ្ញុំ តែខ្ញុំមិនទៅ គេក៏ចេញមកក្រៅមកអង្គុយក្បែរខ្ញុំ។ ពេលនេះ ក្នុងកែវភ្នែកខ្ញុំ ម្នាក់​ដែល​កំពុង​អង្គុយ​ក្បែរខ្ញុំនេះ គ្រាន់ជាមនុស្ស​អាត្មានិយម​ម្នាក់ ដែល​មិន​ឲ្យ​តំលៃចំពោះខ្ញុំ​ប៉ុណ្ណោះ។ អារម្មណ៍ខ្ញុំពេលនោះContinue reading “យើង​បែកគ្នាទៅ”

សុបិនស្នេហា

(ហាម​ក្មេង​ក្រោម​អាយុ 18ឆ្នាំអាន) ខ្ញុំ​កំពុង​គេង​លក់​នៅ​លើ​ពូក​ដ៏​ទន់​ល្មើយ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ខ្ញុំ ស្រាប់​តែ​មាន​បបូរ​មាត់​ដ៏​​ទន់​មួយ​បាន​មក​ប៉ះ​ថ្ងាស​របស់​ខ្ញុំ។ ហ៊ើយ! មិន​ដឹង​គេ​មក​គេង​មើល​មុខ​ខ្ញុំ​តាំង​ពី​អង្កាល់​ទេនេះ។ ភ្នែក​ខ្ញុំ​ស្រវាំង​តិចៗ ព្រោះ​ទើប​តែ​ភ្ញាក់​ពីគេង យល់​សភាព​នៅ​ជុំ​វិញ​ប្រែ​ជា​ពណ៌​ស​ស្រអាប់​ដូច​ផ្សែង​ភ្លើង​ដែល​ទើប​នឹង​រលត់ នៅ​ជុំ​វិញ​ប្រាណ។ គ្រាប់​យ៉ាង​ប្រព្រិត្តិ​ទៅ​ក្នុង​រយៈ​តែ​មួយ​រំពេច​តែ​ប៉ុណ្ណោះ តែ​មួយ​ពព្រិច​នេះ​បាន​ថត​ជាប់​នៅ​ក្នុង​កែវ​ភ្នែក​ទាំង​គូរ​របស់​ខ្ញុំ នៅភ័ក្ត្រ​ស្រទន់​សំលឹង​មក​ខ្ញុំ​ទាំង​ញញឹម គេ​យក​ដៃ​មក​កៀស​សក់​ក្បាល​ខ្ញុំ ហើយ​ថើប​បបូរ​មាត់​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ស្រាលម្តង​ទៀត។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​មិន​មែន​ជា​ការ​ពិត​ទេ​ដឹង តែ​មិន​មែន​ទេ ព្រោះ​ខ្ញុំ​កំពុង​គេង​កើយ​ដៃគេ គេ​សម្លឹង​មក​ខ្ញុំ​ឥត​ដាក់។ ខ្ញុំ​ចង់​ស្ទុះ​ទៅ​ថើប​ញក់​ញីរ​គេ​ឲ្យ​សម​ចិន្តា​ដែល​នឹក​គេ​ពន់​ពេកនោះ តែ​នឹក​មិនហ៊ាន ណាមួយ​ដោយ​ខ្មាស​អៀន​ជា​ធម្ម​ជាតិ​របស់​ខ្ញុំ​ស្រាប់​ផង ខ្ញុំ​បាន​ត្រឹម​តែ​ធ្វើ​ភ្នែក​ព្រឹមៗរួច​បិត​កែវ​ចរណៃ​ទាំង​គូរ​​នៅ​លើ​រង្វង់​ដៃ​របស់​គេ។ មិន​ចង់​ក្រោក​សោះ! យី! មើលចុះ នៅ​ខា​ងក្រៅ​ផ្ទះខ្ញុំ មាន​សុទ្ធ​តែ​មនុស្ស​កំពុង​លេង​សើច​ក្អាក​ក្អាយណាស់ សម្លេង​កម្សាន្ត​របស់​ជន​ទាំង​ឡាយ​នោះ​បាន​រសាត់​ចូល​មក​តាម​ទ្វារ​ផ្ទះ និង​បង្អួច​ដែល​បើក​ចោល ស្របជាមួយ​នឹង​ជំនោរ​ដ៏​កក់​ក្តៅ​នាគិម្ហៈ​រដូវ។ គេ​និយាយ​ពាក្យ​ស្អី​មិន​ដឹង​ទេ តែ​ត្រចៀក​ខ្ញុំ​ដូច​ស្តាប់​មិន​សូវ​បាន​សោះ លឺ​តែ​សម្លេង​ស្រាល​ស្រទន់​កាត់​​ត្រចៀក​ទាំង​គូរ​ រួច​រសាត់​ចេញ​ទៅ​តាម​មាត់​បង្អួច​ដែល​នៅ​ជាប់​គ្រែនោះបាត់ទៅ។ នេះ​ជារូបភាព​ដែល​ខ្ញុំបាន​ថតទុក ជារូបភាព​ដែល​មាន​ជីវិត ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏មិន​ចង់​បំភ្លេច​ដែរ។ នេះ​ឬ​រសជាតិ​ស្នេហា? ខ្ញុំ​នឹក​គេ​ដល់​ឆ្កួត​ហើយមែនទេ? ម៉េច​ថ្មើនេះ​គេ​មិន​ទាន់​ទៅ​រៀនទៀត?​ គេ​ម៉េច​ក៏​ហ៊ាន​ឡើង​មក​ផ្ទះ​ខ្ញុំ រួច​ចូល​មក​តែ​ម្នាក់​ឯង​យ៉ាងនេះ?​ ខ្ញុំ​យល់​សប្តិ​ទេមែនទេ? កុំ​គិត​ថា​ខ្ញុំ​នឹង​ទះ​ខ្លួនឯង​ដើម្បីឲ្យ​ភ្ញាក់​ពី​សុបិននេះអី ព្រោះ​ខ្ញុំ​នឹក​មិន​ដល់​វិធីនេះទេ តែពេលនេះគេ​ងាក​មក​ខ្ញុំ​ម្តងទៀតហើយ។ មុខ​ខ្ញុំ និង​មុខគេ​ស្ទើរ​តែ​ប៉ះ​គ្នាទៅហើយ។ ខ្ញុំ​ភ័យណាស់ តែ​ក៏​មិន​ដឹង​ធ្វើម៉េចដែរ ម៉េច​ក៏​ទន់​ដៃទន់​ជើង​អស់​យ៉ាងនេះ ឬ​មួយ​ខ្ញុំ​ទើប​តែ​ភ្ញាក់ពីគេង? ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្តើម​ក្តៅ​ខ្លួន ស្របពេល​ដែល​កម្តៅ​ពី​ខ្លួន​របស់​គេ​បាន​ម​កប៉ះ​បបូរ​មាត់​ខ្ញុំContinue reading “សុបិនស្នេហា”