បរិយាកាសការងារក្នុងក្ដីស្រម៉ៃ

ខ្ញុំខ្លួនឯងជាមនុស្ស nerd ជា Introvert (មនុស្សមិនសូវចេះនិយាយច្រើន)។ និយាយកំប្លែងក៏ភ្លៀវ និយាយសាច់ការក៏មិនកើត ដូច្នេះអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើបំផុតគឺស្ដាប់អ្នកពូកែវោហារស័ព្ទគេនិយាយគ្នា។ និយាយដើមកន្លែងធ្វើការបន្តិចចុះ…

Skyline by Billkin – Khmer Lyrics

ใครเล่าเลยจะรู้ว่าความรัก แม้แรกเจอต่างคนไม่รู้จัก แต่ปักใจเพียงครั้งเดียว ติดในใจชั่วกาล Who knows that love Even at first sight But only once Stuck in my heart forever នេះឬជាអត្ថន័យស្នេហា? ដំបូងគិតត្រឹមថាអ្នកដទៃ តែអ្នកដទៃម្នាក់នេះ នៅជាប់ក្នុងបេះដូង ยามที่เราทั้งสองได้พานพบ ลบเรื่องราวอดีตที่ร้าวราน เธอคือความรักแท้ ที่ฉันหามาเนิ่นนาน When the two of us met Erasing the broken past You are true love That I had been searching for ជានិស្ស័យយើងទាំងទ្វេរបានជួប លុបរឿងរ៉ាវអតីតទាំងប៉ុន្មាន អូនជាមនុស្សតែម្នាក់ មនុស្សម្នាក់ដែលបងត្រូវការ แต่ความรักดูเหมือนเลือนรางปลายทางไม่เป็นดังใจ ถ้าจะให้เราพบกันไยต้องกีดกั้นเราให้ไกล ButContinue reading “Skyline by Billkin – Khmer Lyrics”

តំលៃមនុស្ស

មួយរយៈនេះ នៅកន្លែងខ្ញុំត្រូវការបុគ្គលិកថ្មីដល់ទៅ ២ តំណែង។ ទោះបីការងារនេះជារបស់ខាងផ្នែកធនធានមនុស្ស តែខាងកម្មវិធីខ្ញុំខ្លួនឯងក៏ត្រូវឆ្ការដៃឆ្ការជើងណាស់ដែរ ក្នុងការទំនាក់ទំនងរកបុគ្គលដែលសក្ដិសមនឹងតំណែងទាំង ២នេះ។ ឆ្លងកាត់បទពិសោធន៍ទទួលយកមនុស្សពីរបីដងហើយ មានអារម្មណ៍ថាហត់ណាស់ ព្រោះត្រូវការពេលវេលាច្រើន ជាពិសេសក្នុងការផ្សព្វផ្សាយ។ ខ្ញុំបានដឹងពីខាងធនធានមនុស្សមកថា បច្ចុប្បន្ននេះគ្រប់កម្មវិធីក្នុងអង្គការយើង ដែលត្រូវការបុគ្គលិកថ្មី​ គឺពិបាករកណាស់ ដោយសារខ្សត់មនុស្ស។ ខ្ញុំគិតក្នុងចិត្ត ថាអាចមកពីខ្សត់មនុស្សដោយសារ រាល់ថ្ងៃមានកំណើនការងារ មនុស្សភាគច្រើនមានឪកាស ឬអាចថាមកពីម្យ៉ាងទៀត គឺមនុស្សមានច្រើន តែខ្វះសមត្ថភាព។ តាមគំនិតខ្ញុំគឺអាចថាមកពីកត្តាទាំងពីរ ព្រមទាំងស្របតាមប្រភេទការងារផងដែរ។ តាមមើលទៅប្រវត្តិរូបរបស់បុគ្គលដែលដាក់មក មិនមែនពួកគាត់គ្មានសមត្ថភាពនោះទេ គ្រាន់តែតាមរយៈបទពិសោធន៍ការងារ និងការសិក្សារបស់ពួកគាត់សក្ដិសមនឹងតំណែងផ្សេង ឬតំណែងដដែលតែក្នុងកម្រិតទាបឬខ្ពស់ (senior / junior) ប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងការស្វែងរកបុគ្គលិក គ្រប់បុគ្គលដែលដាក់ពាក្យមកសុទ្ធតែមានតម្លៃ។ ពួកគាត់ម្នាក់ៗ មិនមែនមកសុំការងារធ្វើទេ គឺពួកគាត់មកផ្ដល់ឲ្យអង្គភាពនូវភាពរីកចំរើន និងក្ដីពេញចិត្តរបស់ពួកគាត់ចំពោះការងារ ដូច្នេះខាងធនធានមនុស្សត្រូវឲ្យតម្លៃទៅលើគ្រប់បុគ្គលទាំងអស់។ ជួនកាលពួកគាត់អាចនឹងទំនាក់ទំនងទៅអ្នកដាក់ពាក្យធ្វើការនៅពេលក្រោយ នៅពេលណាដែលមានតួនាទី ឬតំណែងដែលសក្ដិសម និងពួកគាត់។ ទោះជាយ៉ាងណាក្ដី អ្វីដែលសំខាន់មួយទៀត គឺអត្តចរិតរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗផងដែរ ព្រោះថាអង្គភាព ឬខាងធនធានមនុស្សអាចអភិវឌ្ឍមនុស្សដែលខ្វះសមត្ថភាពបន្តិចបន្តួចឲ្យគ្រប់ពេញលក្ខខណ្ឌការងារបានក្នុងរយៈពេលខ្លី ឬវែង ប៉ុន្តែអត្តចរិតរបស់មនុស្សពីធម្មជាតិ ទោះចង់កែក៏ត្រូវការពេលវេលា និងធនធានច្រើនដែរ។Continue reading “តំលៃមនុស្ស”

គូកូន

មុនចេញមកភ្នំពេញ ម៉ាក់ហៅខ្ញុំមកប្រាប់អីម្យ៉ាងនៅក្រោយផ្ទះ។ ម៉ាក់ថា “គូរបស់កូនរាល់ថ្ងៃនេះ មិនអាចបំបែកបានទេ ព្រោះម៉ាក់យល់សប្តិឃើញថា កូនទាំងពីរជាបងប្អូនភ្លោះកាលពីជាតិមុន”។ I don’t know this. I’m not sure either. But I count this as a blessing from Mom. កំណត់ហេតុ – ពោធិ៍សាត់

ជម្រើស ២

ស្នេហា : ៦ឆ្នាំមកនេះ ខ្ញុំក៏ដើរមកដល់ដំណាក់កាលដែលត្រូវសួរខ្លួនឯងថា តើខ្ញុំខ្លាចបាត់បង់រូបគេ ឬក៏ខ្ញុំខ្លាចភាពឯការ? ខ្លាចបាត់បង់គេហាក់បញ្ចាក់ថាខ្ញុំស្រលាញ់គេ ខ្លាចភាពឯការហាក់បញ្ចាក់ថាខ្ញុំស្រលាញ់តែខ្លួនឯង។ ចម្លើយគឺ ខ្ញុំខ្លាចទាំងពីរ។  រូប : តើឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំអាចទទួលផ្កាដូចឆ្នាំនេះទេ? ឬក៏…

ធុងសម្រាម

គ្រាន់តែសរសេរ ហេតុអ្វីក៏ពិបាកម៉្លេះ? ហេតុអ្វីការចងចាំដែលខ្ញុំមាន សុទ្ធតែជាគំនរសម្រាមនៃអតីតកាលដ៏ជូរចត់? ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់រស់នៅដោយសប្បាយ ហេតុអ្វី ហេតុអ្វី នៅតែជាសំនួរជាច្រើនដែលខ្ញុំមិនយល់ ហើយក៏មិនអាចផ្ដល់ជាចម្លើយសម្រាប់ខ្លួនឯងបាន។ អាចថាមកពីខ្ញុំគ្រាន់តែជាធុងសម្រាម! ខ្ញុំគ្រាន់តែជាមនុស្សម្នាក់ដែលចាំតែទទួលការលំបាក បញ្ហា ការស្ដីបន្ទោស និងភាពជូរចត់របស់អ្នក។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ខ្ញុំឃើញការលំបាករបស់អ្នកហាក់ដូចជាធំធេងណាស់។ ឬមួយមកពីខ្ញុំមិនដែលបង្ហាញពីផលលំបាករបស់ខ្ញុំប្រាប់អ្នកដទៃ បានជាគេមិនដែលយល់ថាខ្ញុំខ្វល់ព្រួយសោះ? មែនហើយ!​ ភាគច្រើន មនុស្សនៅលើលោកនេះ គ្រាន់តែចង់ស្វែងរកធុងសម្រាមដែលគេអាចបោះចោលរាល់ទុកកង្វល់ និងបញ្ហា ឬកំហឹងរបស់គេតែប៉ុណ្ណោះ។ ឬមកពីធុងសម្រាមវាមិនចេះនិយាយ? ធុងសម្រាមគេបង្កើតមកដើម្បីដាក់សម្រាម ចុះឯងនេះកើតមកដើម្បីទទួលសម្រាមរបស់អ្នកដទៃ ទាំងខ្លួនឯងក៏មានសម្រាមស្ទើរកប់រន្ធដង្ហើមបែបនេះមែនទេ? ស្ដាប់ខ្ញុំផងបានទេ? ពេលខ្លះខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នកដទៃក្លាយជាធុងសម្រាមរបស់ខ្ញុំដែរ! តែការពិតជាក់ស្ដែង គ្រប់គ្នាតែងតែបដិសេធមិនទទួលការឈឺចាប់របស់ខ្ញុំ។ “មានបញ្ហាចេះដោះស្រាយខ្លួនឯងខ្លះទៅ ឯងធំហើយ!” មែនខ្ញុំធំហើយ! ចុះអ្នកដទៃមិនទាន់ធំមែនទេ បានជាចេះតែមកទំលាក់គ្រប់រឿង គ្រប់ហេតុមកក្នុងជីវិតខ្ញុំ? ជួនកាលគេមិនចង់ឲ្យខ្ញុំនិយាយអ្វីទាំងអស់។ អ្វីដែលគេចង់បានពិតប្រាកដ គឺជួបជាមួយដុំថ្មមួយដុំ វាយទាត់ធាក់ នោមដាក់ បញ្ចេញកំហឹង ជេរស្ដីហើយ ក៏ដើរចេញទៅ។ គេមិនចង់បានការតបត ឬដោះស្រាយអ្វីទាំងអស់។ ពេលខ្លះ គេហាក់ដូចជាចង់បានយោបល់ពីយើង បន្ទាប់ពីគេរៀបរាប់អស់សេចក្ដីហើយ តែចំពោះគេ យើងគ្រាន់តែជាមនុស្សគ្មានសម្លេង។ គេសម្លឹងមើលមកយើង ទាំងយើងតាមពិតគ្រាន់តែជាបំពង់ខ្យល់គ្មានសម្លេងតែប៉ុណ្ណោះ។Continue reading “ធុងសម្រាម”

ខួបឆ្នាំទី ៩ នៃប្លុកនេះ

ធ្មេចបើកៗ ឥឡូវ ៩ឆ្នាំបាត់ទៅហើយ។ ខ្ញុំចាំបានថា មុនហ្នឹងឈានដល់ប្លុកមួយនេះ ខ្ញុំបានលុបប្លុកចោលអស់ ៤ ប្រាំទៅហើយ។ ឈ្មោះប្លុកដំបូងរបស់ខ្ញុំគឺ មូលមិត្តសិក្សា ហើយក្រៅពីនេះ នៅមានប្លុកមួយពីរទៀតដែលជាប្លុកសំងាត់ លាក់បាំងមិនបង្ហាញឲ្យគេអាន។ គិតទៅ សម័យឥឡូវគេប្រែប្រួល អ្វីៗងាយស្រួលជាងមុន គេចូលចិត្តវីដេអូ សារខ្លីៗ ឬអានតែចំណងជើងក៏ឈប់ទៅ។ ខ្ញុំនៅតែយល់ថា ការសរសេរបែបបុរាណរបស់ខ្ញុំនៅតែមានអត្ថន័យម្យ៉ាងសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ពេលខ្លះពិភពលោកប្រែប្រួល តែយើងមិនចាំបាច់ប្រែប្រួលក៏បាន ព្រោះថាយើងអាចរស់នៅ ធ្វើអ្វីសម្រាប់ខ្លួនយើង យើងមិនចាំបាច់រត់តាមអ្នកដទៃ។ មិនយូរមិនឆាប់ អ្នកដែលមានចំណង់ចំណូលចិត្តដូចខ្ញុំ អាចនឹងស្វែងរកកន្លែងមួយដែលគេពេញចិត្ត។ ស៊ូៗ ប្លុក DiaNote! អបអរសាទរខួបទី ៩ឆ្នាំ ជាមួយការចូលទស្សនា ឬអាន ១៨៤,៦៥៩ ដង ។ ខួបលើកទី ៦ ឆ្នាំ ខួបលើកទី ១ ឆ្នាំ

Me Femme

You have so many femininity in your soul! Thanks to the big contribution from my beloved mom who never makes me feel worse in my worst situation in life. At young age, I was abandoned. No matter what, I decided to stand strong while everyone has a home and a family to stick with. IContinue reading “Me Femme”

គ្រាន់តែជាមិត្ត

តាយ៖ លាក់បាំងការពិត និងកុហក តើមួយណាល្អជាង ប្រសិនបើជាឯង? តាយសម្លឹងមើលមុខ យីង ដែលជាមិត្តនារីរបស់ខ្លួន។ គេសួរបែបនេះ ទាំងក្នុងចិត្តគេមានលាក់គំនួចអ្វីម្យ៉ាង។ យីង៖ ពីនេះមានអីខុសគ្នា? ដូចតែគ្នាហ្នឹង! តាយ៖ ខុសគ្នា! មួយគឺមិនកុហក តែមិនព្រមនិយាយប្រាប់ពីការពិត… យីង៖ ហើយមួយទៀត ព្រមនិយាយ តែមិនមែនជាការពិត តាយ៖ អឺ! យីង៖ បើអ៊ីចឹងដដែល ចាំបាច់រើសធ្វើអី បើមនុស្សស្រលាញ់គ្នាហើយធ្វើអ៊ីចឹង កុំស្រលាញ់គ្នាអី! យើងមិនចូលចិត្តមនុស្សធុនហ្នឹងទេ។ តាយ៖ ចុះបើម្នាក់ហ្នឹងជាញ៉ុម? យីង៖ ចុះរឿងហ្នឹងវាប៉ះពាល់គ្នាអត់? តាយ៖ ថា អត់ទាក់ទងចុះ តែវាជារឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ញ៉ុម! យីង៖ អឺម…ចឹងមានអីត្រូវខ្វល់ទៅ យើងគ្រាន់តែជាមិត្ត ហើយទោះបីមនុស្សស្រលាញ់គ្នាក៏នៅមានរឿងផ្ទាល់ខ្លួនខ្លះដែលមិនអាចប្រាប់បានដែរ។ សរុបរួម គឺអត់បញ្ហាទេ! តាយ៖ អឺ… យីង៖ មានរឿងអីមែន? តាយ៖ មាន! តែញ៉ុមប្រាប់អត់បានទេ! យីង៖ កុំប្រាប់អីអ៊ីចឹង! តាយ៖ មនុស្សយើងគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានចំនុចល្អ និងចំនុចអាក្រក់។Continue reading “គ្រាន់តែជាមិត្ត”