អតីតសណ្ឋាគារកំឡុងទស្សវត្សទី ៦០-៧០?

បើយើងធ្វើដំណើរចាប់ពីរង្វង់មូលនាងគង្ហីងចម្ងាយ ៦៥០ម៉ែត្រ តាមបណ្តោយមហាវិថីសាលដឺហ្គោលមកត្រង់ចំនុចទល់មុខអាគារធនាគារកាណាឌីយ៉ា យើងនឹងមិនចាប់អារម្មណ៍ឡើយពីអាគារមួយដែលជាអតីតសណ្ឋាគារក្នុងសម័យ៥០ រឺ៦០នេះឡើយ។ ដោយការចាប់អារម្មណ៍ទៅលើរូបរាងខាងក្នុងអាគារដ៏ធំល្វឹងល្វើយជាមួយនឹងកាំជណ្តើរទំហំធំងាយស្រួលដល់ការឡើងចុះ នឹងការរចនាលើបង្កាន់ដៃតាមលក្ខណៈធម្មតាបែបទំនើបក្នុងសម័យនោះ។ មកទល់រយៈពេលសព្វថ្ងៃនេះ ប្រជាជនប្រមាណ ៣០គ្រួសារបានមកតាំងទីលំនៅក្នុងអាគារមួយនេះ អស់ពេលជាង ៣០ឆ្នាំជាងមកហើយក្រោយពីសម័យសង្គ្រាមពណ៍ខ្មៅត្រូវបានបញ្ចប់។ កំពុងតែធ្វើដំណើរមួយតាមកាំជណ្តើរ លោកយាយម្នាក់បានរៀបរាប់នៅស្ថានភាពខ្លះៗកាលពីគាត់បានផ្លាស់ទីលំនៅមកនៅទីនេះ ” បើគិតមើលទៅកាលពីមុន វាគឺដូចជាសណ្ឋាគារដែលរៀបចំទុកសំរាប់ភ្ញៀវជាតិ នឹងអន្តរជាតិមួយអឹញ្ចឹង! គេធ្វើសំណង់អាគារនេះរឹងមាំល្អណាស់! នៅជាន់ទី៣មើលទៅគេមានហាងលក់ការហ្វេ តែមកដល់ពេលនេះគេយកធ្វើផ្ទះនៅបាត់ហើយ! ហើយនៅជាន់លើ គេមានដូចជាភោជនីយដ្ឋាន ព្រោះគេទុកទីធ្លាធំទូលាយ ហើយមកដល់ជំនាន់៩០ជាង ដោយសារតែជាន់ទី៤នោះមានទីធ្លាធំទូលាយ ខាងភូមិសង្កាត់គេតែងតែប្រមូលប្រជាជនមកប្រជុំនៅទីនេះ ។ ដើម្បីឲ្យមានពន្លឺចេញចូលគ្រប់គ្រាន់គេបានរចនាអាគារនេះឲ្យមាន ចន្លោះចំនិតត្រសក់ដើម្បីឲ្យពន្លឺជះចូលមកបានល្អនាពេលថ្ងៃ។ ចំពោះការសាងសង់អាគារនេះគេបានធ្វើជា បំពង់ធំមួយប្រមាញជា ២ម៉ែត្រ ៤ជ្រុងទំលុះពីខាងលើចុះទៅជាន់ផ្ទាល់ដី ដោយមិនមានដំបូល ដើម្បីឲ្យមានខ្យល់ចេញចូលដល់គ្រប់បន្ទប់ស្នាក់នៅគ្រប់ជាន់។ អ្វីដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍បំផុតសំរាប់ខ្ញុំនៅ គឺខ្ញុំបានសង្កេតឃើញថានៅក្នុងស្រទាប់រនៀប គេបានក្រាលធ្យូងមួយស្រទាប់ទៀត ក្រៅពីស្រទាប់ថ្ម ខ្សាច់ នឹង ស៊ីម៉ង់… ដែលជារឿងមួយប្លែកបំផុតសំរាប់ខ្ញុំ ហើយចម្លើយដែលគួរតែយល់នោះគឺ ប្រហែលជាគេប្រើប្រាស់វាដើម្បីការពារ ការជ្រៀបពីការដក់ទឹកនៅស្រទាប់លើនៃរនៀប។ បើចង់ដឹងបន្ថែមសូមរងចាំនៅពេលក្រោយ នៃប្រកាសផ្សេងទៀត ។ សូមអរគុណ និពន្ធ​ដោយ យុវជនអាយុ ១៥ឆ្នាំ មួង វឌ្ឍនៈ​រក្សា​សិទ្ធ​ដោយ​ MyContinue reading “អតីតសណ្ឋាគារកំឡុងទស្សវត្សទី ៦០-៧០?”

ឧត្តមគតិ

ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានបន្តអានសៀវភៅ “គិតឲ្យដូចព្រះសង្ឃ” ហើយក៏បានជួបចំនុចមួយដែលបាននិយាយថា នៅពេលដែលយើងអាចយល់ច្បាស់ពី “ភាពភ័យខ្លាច” នោះយើងនឹងអាចបន្តដំណើរទៅមុខនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ស្របតាម​ ឧត្តមគតិ ធ្វើអ្វីដែលយើងស្រលាញ់បំផុត និងគោលបំណងនៃជីវិតយើង។ មកដល់ពេលនេះ អាយុ ៣១ ឆ្នាំហើយ ខ្ញុំមិនដែលបានអង្គុយស្មឹងស្មាធគិតគូរឲ្យបានច្បាស់លាស់ សរសេរកំណត់ឲ្យច្បាស់ថារបស់សំខាន់ទាំងបីនេះជាអ្វី និងមានអ្វីខ្លះឲ្យមែនទែននោះទេ។ តើពិតទេដែលខ្ញុំមិនអាចមានក្ដីស្រម៉ៃច្បាស់លាស់ ឬគិតគូរពីអនាគតរបស់ខ្ញុំ ដោយសាររបស់បីនេះនៅព្រាលស្រពិចស្រពិលនៅឡើយ? មែន ឬមិនមែនក៏ដោយ ខ្ញុំគិតថាបើគ្រាន់តែគិតឲ្យច្បាស់ ធ្វើឲ្យរបស់ទាំងបីនេះចេញជារូបរាងមិនទៅខុសអីទេ។ ពេលនេះ វេលានេះ ខ្ញុំព្រមដាក់ចិត្តដាក់កាយអង្គុយសរសេរ ឈរគិតត្រឹមតែរឿងមួយសិនគឺ​ “ឧត្តមគតិ”។ ខ្ញុំមិនចង់បង្ខំឲ្យខ្លួនឯងធ្វើអីប្រញាប់ៗពេក ព្រោះវាមិនមែនជាការប្រឡងជាមួយអ្នកណានោះទេ។ ឬនេះជាការប្រកួតប្រជែងជាមួយនឹងពេលវេលា? ខ្ញុំចាស់រហូតដល់ខ្លាចស្លាប់ហើយមែនទេ? អត់ទេ! ហិហិ! តោះ អត្ថបទនេះគឺសរសេរបណ្ដើរគិតបណ្ដើរ មិនមែនជាព្រៀងទុកអីរួចហើយ ទើបយកមកសរសេរនោះទេ។ ការដែលអ្នកអាននេះ គឺប្រៀបដូចជាអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរស្របពេលនឹងការគិតរបស់ខ្ញុំដូចគ្នា។ ខ្ញុំគិតថា អ្វីដែលខ្ញុំគួរធ្វើមុនគេ គឺត្រូវស្វែងយល់សិនថា តើពាក្យថា “ឧត្តមគតិ” នេះ មានន័យដូចម្ដេច។ តាមវចនានុក្រុមភាសាអង់គ្លេស​ គុណតម្លៃ ឬ Value ត្រូវបានគេឲ្យនិយមន័យជាពីរគឺ៖ ១. អ្វីៗដែលរាប់ថាជាContinue reading “ឧត្តមគតិ”

ពុទ្ធទំនាយ «​ឃ្លោក​លិច អំបែង​អណ្ដែត​»

ពុទ្ធទំនាយរបស់ព្រះទី៥ក្នុងវគ្គមួយឃ្លាបានសរសេរទុកថា៖«​ឃ្លោក​លិច អំបែង​អណ្ដែត​» ជា​ការទស្សទាយមួយ​ដែល​គេ​ឧស្សាហ៍​ឮ​ណាស់​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​តាម​ស្រុកស្រែ​ចម្ការ ដែល​លោក​លើកឡើង​ដើម្បី​អប់រំ​ប្រដៅ​កូនចៅ​របស់លោក​។ ប៉ុន្តែ​ចំពោះ​ជា​អត្ថន័យ ពេលខ្លះ​មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​លោក​មិនបាន​យល់ច្បាស់​ពី​អត្ថន័យ​របស់​ទំនាយមួយនេះឡើយ​។​ នៅពេលដែល​គេ​និយាយថា «​ឃ្លោក​លិច អំបែង​អណ្ដែត​» នោះគេ​ត្រូវ​ស្រម៉ៃភ្លាម​ថា តើ​សភាព​ធម្មជាតិ​របស់ “ឃ្លោក” និង “អំបែង” វា​មាន​លក្ខណៈ​បែបណា​? ហើយ​តើ​របស់​ទាំង​ពីរនេះ​ខុសគ្នា​ដូចម្ដេច​? ជាធម្មតាផ្លែ​ឃ្លោក​ប្រសិនបើ​នៅមាន​សាច់​ធម្មតា​អាច​លិច​ទឹកបាន ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​គេយក​សាច់វាចេញ ហើយ​នៅសល់តែ​សំបក​នោះ​ប្រាកដ​ណាស់​គឺ​មិនអាច​លិច​បានទេ​។ ចំណែក “អំបែង​” វិញ ដែលជា​បន្ទះ​បំណែក​នៃ​ក្អម ឆ្នាំង ចាន​ជាដើម ជាធម្មតា​ដាក់​ក្នុង​ទឹក​គឺ​មិន​អណ្ដែត​នោះឡើយ​។ ក្នុងន័យនេះ បើ​គេ​គិត​ពីសភាវៈជាក់ស្ដែងទៅគឺមិនអាចត្រឹមត្រូវ​បានទេ ព្រោះ​វាខុសពី​សភាព​ធម្មជាតិ​រប​ស់​វត្ថុ​ទាំងពីរ​នេះ​។​តាមការពិតជា​អត្ថន័យ​ទំនាយមួយដែល​ចាស់​បុរាណ​លោក​បន្សល់ឱយយើងយល់ចង់​សម្ដៅសម័យកាលមួយ?ជាការ​ពិត ក្នុង​ធៀប​មកមនុស្សជំនាន់ក្រោយ ដែល​គួរ​យកមក​ពិចារណា ពី​គោលបំណង​នៃ​ទំនាយចាស់​បុរាណ​មួយ​នេះ​។​ជារួម​មកវាមិនមែនជាសុភាសិត​ទេ គឺជាពុទ្ធទំនាយទស្សទាយពីអនាគតកាលជោគវាសនារបស់ប្រទេស មាន​ទិសដៅ​យ៉ាងសំខាន់​ក្នុង​ការត្រួសត្រាយសេចក្ដីអវិជ្ជមាន រឿងរ៉ាវដែលផ្ទុយពីសច្ចធម៌ប្រែក្លាយជាវិបល្លាស កំណើតអ្នកឈ្នះប្រែមកជាអ្នកចាញ់ កំណើតធ្លាប់បរាជ័យប្រែមកជាជោគជ័យ ដូច្នេះសូមដើ​រលើ​វិថី​ដែល​ត្រឹមត្រូវ ព្រោះ​កំណើតនៃជីវិត​គឺ​មិន​ទៀងទាត់​ឡើយ​។ #ក្នុងទំនាយសម័យកាលមួយ : លក្ខខណ្ឌអាចមាន​ន័យធៀប​ឃ្លោក​ទៅនឹង​អ្នកដែលធ្លាប់តែធ្វើជានាយហ្មឺនថ្នាក់មុខមន្រ្តី មានចំណេះចេះដឹងជាអ្នកប្រាជ្ញគឺជាសម្បត្តិ​ធនធានមនុស្សរបស់ជាតិ ចំណែក​អំបែងសម្ដៅយក​អ្នក​ដែលមានគំនិតល្ងង់ខ្លៅឋានៈតូចទាបប្រកបរបរជាអ្នកកាប់ជ្រូកកាប់មាន់ទាលក់ ជាអ្នកលក់នំគម ជាជាងដុំដែក ជាអ្នកអាំងសាច់លក់ ជាអ្នកជប់ខ្យល់ ជាស្រ្តីស្រីបន ជីវភាព​ក្រីក្រ​ប្រព្រឹត្តអំពើអនាចារតែងលេងល្បែងជល់មាន់ ជល់ក្របី ភ្នាល់គ្នាស៊ីសងជាដើម​។ក្នុងន័យ​បែបនេះច្បាស់​ណាស់​គឺ​ន័យ​ចង់​និយាយថា​មនុស្សធ្លាប់ស្នេហាជាតិ ធ្លាប់ជាសសរទ្រូងនៃជាតិទាំងមូល ជាមន្រ្តីខំចំណាយលះបង់អាយុសង្ខារដើម្បីប្រទេសជាតិកន្លងមក ដល់កាលវេលាមួយនោះក៏ប្រែប្រួលក្លាយមកប្រកបរបរជាអ្នកអាំងសាច់លក់Continue reading “ពុទ្ធទំនាយ «​ឃ្លោក​លិច អំបែង​អណ្ដែត​»”

Fear Baby

Fear is just like a crying baby. It needs to be heard of and held. After it is understood, that will be our lovely baby that helps our heart grow healthy day by day with love and compassion. Dia Bank ភាពភ័យខ្លាច ប្រៀបបីដូចជាកូនង៉ែតកំពុងស្រែកយំទាមទារការចាប់អារម្មណ៍ ការបីត្រកងអោប ការយកចិត្តទុកដាក់ និងផ្ដល់នូវអ្វីដែលកូនតូចនោះត្រូវការ។ ប្រសិនណាបើគេបានទទួលគ្រប់គ្រាន់នូវសេចក្ដីត្រូវការនេះហើយ គេនឹងផ្ដល់អោយនូវសេចក្ដីសុខផ្លូវចិត្តដល់យើងវិញជាអនេក។ ឌីយ៉ា

ជាប់ហើយ

ចុងសប្ដាហ៍នេះខ្ញុំបានចំណាយពេលវេលាសំរាករបស់ខ្ញុំដើម្បីជួយធ្វើជាអ្នកផ្ដល់ប្រឹក្សាជូនដល់ក្រុមចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មវ័យក្មេង ដែលបានជាប់ចូលប្រកួតក្នុងកម្មវិធី Smart Start YIP Season 4 របស់ក្រុមហ៊ុនស្មាត។ ចង់ប្រាប់ថា អ្វីដែលបានខិតខំប្រឹងប្រែងតម្រង់ទិសរយៈពេល ២ថ្ងៃមកនេះ ចុងក្រោយគាត់ក៏បានសម្រេចពិតមែន។ ខ្ញុំក្នុងនាមជាអ្នកផ្ដល់ប្រឹក្សាមានតួនាទីធំបំផុតគឺ “សួរសំណួរដែលសំខាន់” ដើម្បីដាស់អារម្មណ៍ ឬដេញដោលឲ្យក្រុមយុវជនចោទសួរខ្លួនឯង និងជែងជាមួយនឹងបញ្ហាដែលគេកំពុងជួបប្រទះ ឬបញ្ហា ឬចំនុចដែលគេនឹកមិនដល់។ ភាគច្រើនគឺជាគំនិតឆ្លាតវៃក្នុងការឆ្លើយតបរបស់ប្អូនៗប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនេះចប់តួនាទីខ្ញុំហើយ ចង់ប្រាប់ថាពួកគេ៖ ជាប់ហើយ គឺពួកគេជាប់ជាក្រុមជំរើសចំនួន ១៥ក្រុមដើម្បីឈានដល់ការប្រកួតវគ្គបន្ត! មានតែការជូនពរពួកគេប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំជូនពួកគេបានមកដល់ត្រឹមនេះឯង។ ក្រុមដែលខ្ញុំជួយតម្រង់ទិសគឺឈ្មោះថា My Doctor ជាក្រុមយុវជនបួនរូប ប្រុសពីរ ស្រីពីរ ដែលព្យាយាមបង្កើតឧបករណ៍វាស់កម្ដៅដែលភ្ជាប់ជាមួយប្រព័ន្ធវៃឆ្លាត (IoT = Internet of Things) ដែលជាបច្ចេកវិទ្យាធ្វើឲ្យឧបករណ៍ធ្វើការជំនួសមនុស្ស និងមានទំនាក់ទំនងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ខាងក្រោមនេះជារូបភាពមួយចំនួនពីកម្មវិធី Hackathon អនឡាញដែលដឹកនាំដោយ Impact Hub។ You guys really really rock!!!!!! We are so luckyContinue reading “ជាប់ហើយ”

បញ្ជីបណ្ដាញសង្គមគាំទ្រអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានៅកម្ពុជា

នេះជាខែដែលបណ្ដាប្រទេសជាច្រើនក្នុងពិភពលោកអបអរសាទរភាពចម្រុះភេទ អ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នា។ នៅប្រទេសកម្ពុជា ក៏ដូចជាបណ្ដាប្រទេសផ្សេងៗទៀតដែរ ដែលបានបាត់បង់នូវពេលវេលារីករាយ និងសេរីភាពក្នុងការប្រារព្វពិធីនេះជាអធឹកអធម ដោយសារវីរុសកូវីដ ១៩។ យ៉ាងណាម៉ិញ ដើម្បីចូលរួមចំណែកសាទរពិធីបុណ្យសកលមួយនេះ កំណត់ហេតុឌីយ៉ា សូមប្រមូលផ្ដុំនូវបណ្ដាញសង្គមនានាទាក់ទងនឹងការងារលើកកម្ពស់ភាពចម្រុះភេទ ក៏ដូចជាក្រុមអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នាដូចខាងក្រោម។ ប្រសិនបើមានការខ្វះខាត ឬចង់បន្ថែម សូមមេត្តាបញ្ចេញមតិខាងក្រោម ខ្ញុំនឹងបញ្ចូលបន្ថែម។ ផ្នែកនិពន្ធ៖១. សួនសុបិន២. LOVE ٩(●̮̃•)۶ NOVEL៣. ក្មេងតូច៤. ​អ្នក​និពន្ធ​វ័យ​ក្មេង​ (បង្រៀន​អ្នក​អាន​ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​)៥. យុវអ្នកនិពន្ធខ្មែរ (ដើម្បី​ប្រជាជន​ចូលចិត្ត​អាន​សៀវភៅ) ផ្នែកចំណេះដឹង និងសិទ្ធិ៖១. ក្លាហាន២. KHANA៣. សហគមន៍ឥន្ទនូកម្ពុជា​ (រ៉ក់)៤. គម្រោង​សូជី – មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា​៥. Cambodia LGBT+ Network៦. MStyle Khmer៧. អង្គការយេនឌ័រនិងអភិវឌ្ឍន៍ដើម្បីកម្ពុជា (GADC)៨. ខ្ញុំគឺខ្ញុំ (I am What I am) ផ្នែកសុខភាព៖១.  គ្លីនិកឈូកស (Chhouk Sar HIV clinic)Continue reading “បញ្ជីបណ្ដាញសង្គមគាំទ្រអ្នកស្រលាញ់ភេទដូចគ្នានៅកម្ពុជា”

កើតក្នុងគ្រួសារកសិករគឺជាមោទនភាពរបស់ខ្ញុំ

រស់នៅក្នុងសង្គមមួយនេះ វាពិបាកផង ងាយផងសំរាប់ខ្ញុំ ដែលប្រើប្រាស់ការគ្រប់គ្រងលើខ្លួនឯង ដោយគ្មានការមើលការខុសត្រូវពី ពុក ម៉ែ ។ ថ្ងៃនេះរឿងមួយបានលេចឡើងចេញពីអារម្មណ៍មួយផ្នែកបន្ទាប់ពីការងាររបស់ខ្ញុំត្រូវបានបញ្ចប់មួយគម្រោងជាមួយនឹងព្រឹត្តិការណ៍ពិពរណ៍មួយ ដែលនឹងចាប់ផ្តើមក្នុងរយៈពេល២ថ្ងៃខាងមុខ។ ការងារជាអ្នក ក្រាហ្វិកឌីហ្សាញ ធ្វើឲ្យខ្ញុំអាចបង្កើនការគិតបានច្រើន ហើយថ្មីៗតាមរយៈការចង់បានរបស់ភ្ញៀវដែលខ្ញុំធ្វើការជាមួយ។ ទោះមានពេលខ្លះ ខ្ញុំមានភាពស្មុគ្រស្មាញក្នុងការគិត តែខ្ញុំនៅតែជំនះធ្វើវាដោយខានពុំបាន ព្រោះនេះគឺជាការងារ នឹងកិត្តិយស។ ការដែលធ្វើការបណ្តើរ រៀនបណ្តើរវានៅតែជាបញ្ហាចម្បងរបស់ខ្ញុំនៅឡើយ ទោះបីជាខ្ញុំព្យាយាមបែងចែកពេលវេលាបានច្បាស់លាស់ក៏ដោយ ពីព្រោះខ្ញុំមិនមែនធ្វើការដោយប្រើកំលាំង ផ្ទុយទៅវិញគឺប្រើខួរក្បាលទៅគិតដើម្បីឲ្យចេញជាលទ្ធផលជាច្រើន វាមិនមែនជារឿងងាយឡើយ ដែលខ្ញុំចាប់យកជំនាញស្ថាបត្យកម្ម ដែលជាជំនាញមួយយ៉ាងលំបាកក្នុងការគិតគំនិតថ្មីៗចេញមកមួយៗ ។ តែល្អទៅវិញដែលខ្ញុំបានប្រើពេល ជាង៣ ឆ្នាំមកនេះប្រលូកចូលក្នុងការងារជាអ្នកឌីហ្សាញស្រាប់ ធ្វើឲ្យការសិក្សារបស់ខ្ញុំចេញលទ្ធផលបានល្អគួរសមក្នុងការ រក Concept design ។ ខ្ញុំបានព្យាយាមលះបង់ឳកាសការងារជាច្រើន ដើម្បីត្រលប់ទៅការសិក្សាដោយមិនចាំបាច់ខ្វល់ពីរឿងធ្វើការទៀត តែផ្ទុយទៅវិញបីដូចជា បំផ្លាញចោលនៅអ្វីៗដែលខ្លួនបានខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងពេលកន្លងមកអឹញ្ចឹង ។ ដោយបានដឹងខ្លួនឯងហើយថា ការងារធ្វើឲ្យខ្ញុំខាតបង់ការសិក្សា ២០% ទៅ ៣០% ហើយក៏ជាបំណងរបស់គ្រួសារដែលចង់ឲ្យខ្ញុំលះបង់វាចោលហើយផ្តោតលើការសិក្សាវិញ។ បើនិយាយពីការងារកន្លងមក ខ្ញុំបីដូចជាមិនបានចំណាយថវិការទៅលើការបង់ថ្លៃរៀនសូត្ររឿងជំនួញរកសុីនោះឡើយ គឺខ្ញុំបានសិក្សាពីវាបានច្រើនលើសពីអ្វីដែលខ្ញុំបានប៉ងកាលពីរៀននៅវិទ្យាល័យ ។ ខ្ញុំធ្លាប់ អង្គុយធ្វើការនៅក្នុង Office ក្នុងក្រុមហ៊ុនល្បីឈ្មោះមួយContinue reading “កើតក្នុងគ្រួសារកសិករគឺជាមោទនភាពរបស់ខ្ញុំ”

រោគសញ្ញាជំងឺផ្លូវចិត្ត (ស្វែងយល់ពីខ្លួនឯង)

សំ​រាប់​ថ្ងៃ​នេះ​គឺ​ជា​ថ្ងៃ​ថ្មី​ គឺ​ជា​ថ្ងៃ​ដែល​ថ្មី​បំ​ផុត​សំ​រាប់​ជី​វិត​ទៀត​ហើយ​” តើ​នេះ​គឺ​ជា​សំ​ដី​របស់​អ្នក​ជំ​ងឺ​ដែល​មាន​បញ្ហា​ផ្លូវ​ចិត្ត​តើ​មែន​ទេ?​ … ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​ស្វែង​យល់​ពី​ខ្លួន​ឯង​ នៅ​ចំ​នុច​ចំ​លែក​ៗ​ដែល​មិត្ត​ភក្តិ​ក្នុង​វិ​ទ្យា​ល័យ​ម្នាក់​ៗ​ នាំ​គ្នា​មាន​ចំ​ងល់​មក​លើ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​គ្រប់​ពេល​វេ​លា​ ចាប់​តាំង​តែ​ពី​ខ្ញុំ​បាន​ឈាន​ចូល​មក​ក្នុង​ជំ​នាន់​ទី​ ១១​ ក្នុង​ថ្នាក់​ទី​១១​នេះ​ឯង​ … តើ​ខ្ញុំ​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អ្នក​ជំ​ងឺ​ផ្លូវ​ចិត្ត​បែប​នេះ​តើ​មែន​ទេ? នៅ​ពេល​នេះ​ ខ្ញុំ​ស្ទើរ​តែ​មិន​ជឿ​នឹង​មាន​ភាព​ភ្ញាក់​ផ្អើល​នឹង​ខ្លួន​ឯង​ នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សិ​ក្សា​មេ​រៀន​មួយ​នេះ​នៅ​ក្នុង​សាលា​ ស្តី​ពី “ភាព​តាន​តឹង​” ដែល​ជា​ចំនែក​មួយ​នៃ​ជំ​ងឺ​ផ្លូវ​ចិត្ត​! ភាពតា​ន​តឹង​គឺ​ជា​ ប្រ​តិ​កម្ម​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​ ឫហេតុ​ការណ៍​ផ្សេង​ៗ​ដែល​បង្ក​ការ​លំ​បាក​ ឫ​ការ​គំរាម​កំ​ហែង​ដល់​ផ្លូវ​ចិត្ត មួង វឌ្ឍនៈ ដោយ​ឡែក​ចំ​ពោះ​មុខ​សញ្ញា​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ចាប់​អា​រម្មណ៍​មក​លើ​ខ្លួន​ឯង​កន្លង​មក​នេះ​គឺ​ជា​រោគ​សញ្ញា​ផ្លូវ​ចិត្ត​ ដែល​បង្ហាញ​អោយ​ឃើញ​មាន​៖😤 មួ​ម៉ៅ​ ឆេវ​ឆាវ​ ឆាប់​ខឹង​ ឆាប់​ច្រ​ឡោត​😫 នឿយ​ណាយ​ ធុញ​ថប់​ក្នុង​អា​រម្មណ៍​ ភ្លេច​ភ្លាំង​ច្រើន​ ភ័យ​ខ្លាច​☹️ ខ្វល់​ខ្វាយ​ គិត​ព្រួយ​ច្រើន​ ស្រ​ងូត​ស្រងាត់​ ពិ​បាក​ផ្ងង់​អា​រម្មណ៍​ក្នុង​ការ​ងារ​ និង​ការ​រៀន​សូត្រ​😞 អា​រម្មណ៍​មិន​មូល​ គិត​តែ​រឿង​ដដែល​ៗ​មិន​ឈប់​ឈរ​ ព្រួយ​បារម្ភ​ អស់​សង្ឃឹម​។ រោគ​សញ្ញា​រាង​កាយ​🤮 ឈឺ​ក្បាល​ វិល​មុខ​ ចុក​រួយ​សាច់​ដុំ​ ឈឺ​សន្លាក់​ដៃ​ជើង​🤢 បរិ​ភោគ​អា​ហារ​មិន​សូវ​បាន​ សម្រាន្ត​មិន​លក់​ ឈឺ​ក្រ​ពះ​ ខ្វះ​ជាតិ​ស្ករ​ រឺ​រោគ​ផ្សេង​ៗ🤒 ណែន​ទ្រូង​ ដង្ហើម​ផុត​ៗ​Continue reading “រោគសញ្ញាជំងឺផ្លូវចិត្ត (ស្វែងយល់ពីខ្លួនឯង)”

រឿង​ : ព្រ​លឹង​ខ្មោច​ពី​ក្នុង​កុំ​ព្យូ​ទ័រ​

…បើសិនជាលោកមិនយល់ព្រមប្រគល់របស់ខ្ញុំ មកអោយខ្ញុំទេនោះ យប់នេះខ្ញុំនឹងទៅរកលោក!…

ជីវិតប្រៀបដូចការថតរូប

ម្សិលម៉ិញខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តខ្លាំង ហើយថ្ងៃនេះខ្ញុំសប្បាយចិត្ត រួចពេលល្ងាចខ្ញុំក៏លឺរឿងមួយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តភ្លាមៗ។ អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំផ្លាស់ប្ដូរលឿនខ្លាំងណាស់មួយរយៈនេះ។ ខ្ញុំមានរឿងជាច្រើនដែលខ្ញុំបន្ទោសខ្លួនឯង មានចំនុចខ្លះមិនទាន់អាចទទួលស្គាល់ការពិតបាន មានកាលៈទេសៈខ្លះធ្វើឲ្យខ្ញុំវិលវល់វិភាគថា តើបញ្ហាជាអ្វីឲ្យប្រាកដ ខ្ញុំមិនច្បាស់ថា តើខ្ញុំត្រូវទទួលស្គាល់ការពិត ឬការពិតបញ្ហាមិនមែនមកពីខ្ញុំ។ ខ្ញុំជាមនុស្សដែលពិបាកក្នុងការប្រឈមមុខការពារខ្លួនឯង ការពារនូវអ្វីដែលខ្លួនឯងគិត ហើយក៏ពិបាកក្នុងការធ្វើឲ្យអ្នកដទៃមិនសប្បាយចិត្ត។ សរសេរកាន់តែច្រើនកាន់វ៉ល់ ព្រោះសំណេរនេះមិនអាចបង្ហាញឲ្យត្រង់ៗ ឲ្យអស់សេចក្ដីសម្រាប់អ្នកអាន តែគ្រាន់តែដឹងទៅថា ខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត។ ល្ងាចនេះមកដល់បន្ទប់ជួលភ្លាម ខ្ញុំនិងដៃគូខ្ញុំរៀបឡើងជណ្ដើរយន្ត បងសន្ដិសុខដែលតែងតែរួសរាយជាមួយពួកខ្ញុំរាល់ព្រឹករាល់ល្ងាច រាល់ពេលបានជួបមុខនោះ បានមកជជែកលេងជាមួយយើងដូចរាល់ដង។ ជាធម្មតាគាត់ចូលចិត្តចោទជាសំនួរ ឬប្រស្នាផ្សេងឲ្យពួកខ្ញុំទាំងពីរដោះលេងកម្សាន្ត។ បងសន្តិសុខ៖ អេ បង ខ្ញុំចង់ប្រាប់មួយ! បងឯងគិតថា ជិវិតមនុស្សយើងដូចការថតរូបឬអត់? ដៃគូខ្ញុំ៖ ការថតរូប? ម៉េចទៅដូចការថតរូបវិញបង? (សួរឆ្ងល់មែន) រៀងញញឹមសប្បាយចិត្ត ព្រោះយើងដោះមិនចេញ គាត់ក៏ប្រាប់ភ្លាម៖ បងសន្តិសុខ៖ បងឯងគិតមើល! មិនឲ្យដូចការថតរូបយ៉ាងម៉េច! ពេលយើងថតរូបច្រើនប៉ុស្ដិ៍ យើងទុករូបដែលស្អាតៗ ហើយរូបដែលមិនស្អាត យើងក៏លុបចោល។ អ៊ីចឹង ជីវិតយើងដូចគ្នា យើងទុកតែរឿងសប្បាយៗទៅបានហើយ។ អារឿងទុក្ខសោកមិនសប្បាយចិត្តអីហ្នឹង បំភ្លេចបានក៏បំភ្លេចទៅ។ ដៃគូខ្ញុំ៖ អូហ៍ មែន! ចឹងមែនតើបង!Continue reading “ជីវិតប្រៀបដូចការថតរូប”

បរិយាកាសការងារក្នុងក្ដីស្រម៉ៃ

ខ្ញុំខ្លួនឯងជាមនុស្ស nerd ជា Introvert (មនុស្សមិនសូវចេះនិយាយច្រើន)។ និយាយកំប្លែងក៏ភ្លៀវ និយាយសាច់ការក៏មិនកើត ដូច្នេះអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើបំផុតគឺស្ដាប់អ្នកពូកែវោហារស័ព្ទគេនិយាយគ្នា។ និយាយដើមកន្លែងធ្វើការបន្តិចចុះ…