Bitcoin នៅកម្ពុជា

ថ្មីៗនេះ ហាក់ដូចជាមានការលេចលឺនិយាយច្រើនពីសំណាក់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួនខ្ញុំស្ដីពី Bitcoin។ Bitcoin នៅកម្ពុជា ហាក់នៅមានសភាពថ្មីស្រឡាងទោះបីជាវាមានប្រវត្តិចាប់ដំណើរការជាយូរមកហើយនៅប្រទេសផ្សេងៗ។ មិនត្រឹមតែលេចលឺនោះទេ ខ្ញុំក៏បានឃើញផ្ទាល់ និងជួបផ្ទាល់សូម្បីអ្នកជិតស្និទ្ធបំផុតជាមួយខ្ញុំក៏ហ៊ានចំណាយទុនដើម្បីទិញសម្ភារៈមកដើម្បីដំណើរការរកលុយបែបនេះដែរ ហើយអ្នកដែលប្រឡូកក្នុងជំនួញបែបនេះប្រហែលជាដឹងមិនខានប្រសិនបើខ្ញុំនិយាយថាវាជា ម៉ាស៊ីន mining។ តាមរយៈការស្រាវជ្រាវមួយចំនួននៅលើអ៊ីនធើនេត ខ្ញុំសូមចែករំលែកចំណេះដឹងខ្លះៗដូចខាងក្រោម៖ តើ Bitcoin ស្របច្បាប់ដែរឬទេនៅប្រទេសកម្ពុជា? “ប្រទេសកម្ពុជាបានអនុម័តបទប្បញ្ញត្តិដ៏តឹងរ៉ឹងបំផុតស្តីពីការដាក់កំហិតលើប្រជាពលរដ្ឋឬអាជីវកម្មណាមួយពីការជួញដូរ Bitcoin និងថូខឹនផ្សេងទៀតដោយមិនទទួលបានអាជ្ញាប័ណ្ណជាមុន។ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា (NBC) រួមជាមួយសាខារដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាមួយចំនួនទៀតបានប្រកាសពីបទបញ្ជានេះនៅឆ្នាំ ២០១៨ ។” – ដោយ BuyBitcoinWorldWide.com ថ្ងៃទី ៣ ខែកញ្ញាឆ្នាំ ២០២១ តើប្រជាជនកម្ពុជាអាចទិញ Bitcoin តាមរបៀបណា? “វិធីដែលគួរឱ្យទុកចិត្តបំផុតក្នុងការលក់ឬទិញ bitcoin នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាគឺការបើកគណនីជាមួយការផ្លាស់ប្តូររូបិយប័ណ្ណឌីជីថលអន្តរជាតិ។ មានការផ្លាស់ប្តូរតាមអ៊ីនធឺណិតដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាច្រើនដែលមានមូលដ្ឋាននៅក្រៅប្រទេសកម្ពុជា។” – ដោយ cryptoasia.co តើយើងអាចទិញ bitcoin បានតាមប្រភពណា? “មានការផ្លាស់ប្តូររូបិយប័ណ្ណអេឡិចត្រូនិករាប់រយដែលអ្នកអាចប្រើដើម្បីទិញគ្រីបតូ (crypto) តាមអ៊ិនធរណេតប៉ុន្តែប្រភពដែលមានប្រជាប្រិយជាងនេះគឺ Coinbase, Gemini និង Kraken ។ ការផ្លាស់ប្តូរទាំងនេះគឺជាវេទិកាអនឡាញដែលអ្នកអាចទិញនិងលក់រូបិយប័ណ្ណគ្រីបតូ (CryptoContinue reading “Bitcoin នៅកម្ពុជា”

មិនមែនកំហុស

ហេតុអ្វីបានជាអ្វីដែលខ្ញុំធ្វើ អ្នករាប់ថាជាកំហុស តែអ្វីដែលអ្នកធ្វើខុស បែរជារឿងធម្មតាសាមញ្ញក្នុងកែវភ្នែកអ្នក ហេតុអ្វីខ្ញុំជាមនុស្សដែលមានកំហុសដែលមិនអាចលើកលែងឲ្យបាន តែកំហុសរបស់អ្នកបែរជាមានទំងន់ស្រាល ហើយខ្ញុំក្លាយជាមនុស្សដែល “ចាំតែចាប់កំហុស” របស់អ្នក ហេតុអ្វីបានជាកំហុសរបស់ខ្ញុំជាកំហុស ហើយកំហុសរបស់អ្នក “មិនមែនជាកំហុស” ទៅវិញ? ឬមួយខ្ញុំខុសមែន? ឬមួយបងខុសមែន? ឬយើងខុសទាំងពីរ?

ឧត្តមគតិ

ចុចស្ដាប់ត្រង់នេះ៖ https://anchor.fm/dianotes/embed/episodes/ep-e17sgko ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានបន្តអានសៀវភៅ “គិតឲ្យដូចព្រះសង្ឃ” ហើយក៏បានជួបចំនុចមួយដែលបាននិយាយថា នៅពេលដែលយើងអាចយល់ច្បាស់ពី “ភាពភ័យខ្លាច” នោះយើងនឹងអាចបន្តដំណើរទៅមុខនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ស្របតាម​ ឧត្តមគតិ ធ្វើអ្វីដែលយើងស្រលាញ់បំផុត និងគោលបំណងនៃជីវិតយើង។ មកដល់ពេលនេះ អាយុ ៣១ ឆ្នាំហើយ ខ្ញុំមិនដែលបានអង្គុយស្មឹងស្មាធគិតគូរឲ្យបានច្បាស់លាស់ សរសេរកំណត់ឲ្យច្បាស់ថារបស់សំខាន់ទាំងបីនេះជាអ្វី និងមានអ្វីខ្លះឲ្យមែនទែននោះទេ។ តើពិតទេដែលខ្ញុំមិនអាចមានក្ដីស្រម៉ៃច្បាស់លាស់ ឬគិតគូរពីអនាគតរបស់ខ្ញុំ ដោយសាររបស់បីនេះនៅព្រាលស្រពិចស្រពិលនៅឡើយ? មែន ឬមិនមែនក៏ដោយ ខ្ញុំគិតថាបើគ្រាន់តែគិតឲ្យច្បាស់ ធ្វើឲ្យរបស់ទាំងបីនេះចេញជារូបរាងមិនទៅខុសអីទេ។ ពេលនេះ វេលានេះ ខ្ញុំព្រមដាក់ចិត្តដាក់កាយអង្គុយសរសេរ ឈរគិតត្រឹមតែរឿងមួយសិនគឺ​ “ឧត្តមគតិ”។ ខ្ញុំមិនចង់បង្ខំឲ្យខ្លួនឯងធ្វើអីប្រញាប់ៗពេក ព្រោះវាមិនមែនជាការប្រឡងជាមួយអ្នកណានោះទេ។ ឬនេះជាការប្រកួតប្រជែងជាមួយនឹងពេលវេលា? ខ្ញុំចាស់រហូតដល់ខ្លាចស្លាប់ហើយមែនទេ? អត់ទេ! ហិហិ! តោះ អត្ថបទនេះគឺសរសេរបណ្ដើរគិតបណ្ដើរ មិនមែនជាព្រៀងទុកអីរួចហើយ ទើបយកមកសរសេរនោះទេ។ ការដែលអ្នកអាននេះ គឺប្រៀបដូចជាអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរស្របពេលនឹងការគិតរបស់ខ្ញុំដូចគ្នា។ ខ្ញុំគិតថា អ្វីដែលខ្ញុំគួរធ្វើមុនគេ គឺត្រូវស្វែងយល់សិនថា តើពាក្យថា “ឧត្តមគតិ” នេះ មានន័យដូចម្ដេច។ តាមវចនានុក្រុមភាសាអង់គ្លេស​ គុណតម្លៃ ឬ Value ត្រូវបានគេឲ្យនិយមន័យជាពីរគឺ៖Continue reading “ឧត្តមគតិ”

ហេតុផល៥យ៉ាងដែលអ្នកមិនគួរអានរឿងថ្ងៃអង្គារ

១. អានហើយអាចធ្វើឱ្យអ្នកដាច់បាយដាច់ទឹក ព្រោះអានមួយទំព័រហើយចង់អានមួយទំព័រតទៀតមិនចង់ឈប់ បណ្តាលឱ្យអ្នកញៀនសៀវភៅដោយមិនដឹងខ្លួន 😊។ ២. ជារឿងប្រលោមលោកដែលធ្វើឱ្យអ្នកច្របូលច្របល់ម៉ូវចិត្តព្រោះទាយសាច់រឿងមិនត្រូវយ៉ាងម៉េច ដោយសារអ្នកនិពន្ធកូរពេក 🙄។ ៣. អានហើយ អ្នកអាចកើតទុក្ខមិនសុខចិត្តដោយសារសាច់រឿងខ្លីបន្តិច ព្រោះចង់បានវែងជាងហ្នឹង ☹️។ ៤. អ្នកអាចលង់ស្រលាញ់តួស្រីដោយមិនដឹងខ្លួន ព្រោះតួស្រីនឹងធ្វើឱ្យអ្នកសើច ទោះបីក្នុងពេលកំពុងខ្លាចខ្មោចក៏ដោយ ពេលនោះហើយ អ្នកនឹងយល់ថា អារម្មណ៍ស្រលាញ់គេម្នាក់ឯងពិបាកយ៉ាងណា 😌។ ៥. បន្ទាប់ពីអានចប់ អ្នកអាចប្តូរចិត្តមកស្រលាញ់ថ្ងៃអង្គារវិញក៏ថាបានដែរ ដូចជាអេមីននេះអ៊ីចឹង 🥰។ ដើម្បីអបអរសាទរដល់ការបោះពុម្ពលោកទី ៣ នៃប្រលោមលោក #ថ្ងៃអង្គារ មេសានឹង៖ 🌿 បញ្ចុះតម្លៃពិសេស ២០%🌿 ចាប់ពីថ្ងៃនេះរហូតដល់ថ្ងៃទី ២៥ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២១។ 👉 ផ្ញើសារមកកាន់ផេកមេសា ដោយបញ្ជាក់លេខទូរសព្ទ និងទីតាំងរបស់លោកអ្នក សូមអរគុណសម្រាប់ការគាំទ្រស្នាដៃរបស់មេសា ❤️ ទិញថ្ងៃនេះ តម្លៃត្រឹមតែ ១៦០០០ រៀល ឬ ៤ ដុល្លាតែប៉ុណ្ណោះ។ ឆាប់ៗឡើងណា!!!

ជាប់ហើយ

ចុងសប្ដាហ៍នេះខ្ញុំបានចំណាយពេលវេលាសំរាករបស់ខ្ញុំដើម្បីជួយធ្វើជាអ្នកផ្ដល់ប្រឹក្សាជូនដល់ក្រុមចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្មវ័យក្មេង ដែលបានជាប់ចូលប្រកួតក្នុងកម្មវិធី Smart Start YIP Season 4 របស់ក្រុមហ៊ុនស្មាត។ ចង់ប្រាប់ថា អ្វីដែលបានខិតខំប្រឹងប្រែងតម្រង់ទិសរយៈពេល ២ថ្ងៃមកនេះ ចុងក្រោយគាត់ក៏បានសម្រេចពិតមែន។ ខ្ញុំក្នុងនាមជាអ្នកផ្ដល់ប្រឹក្សាមានតួនាទីធំបំផុតគឺ “សួរសំណួរដែលសំខាន់” ដើម្បីដាស់អារម្មណ៍ ឬដេញដោលឲ្យក្រុមយុវជនចោទសួរខ្លួនឯង និងជែងជាមួយនឹងបញ្ហាដែលគេកំពុងជួបប្រទះ ឬបញ្ហា ឬចំនុចដែលគេនឹកមិនដល់។ ភាគច្រើនគឺជាគំនិតឆ្លាតវៃក្នុងការឆ្លើយតបរបស់ប្អូនៗប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនេះចប់តួនាទីខ្ញុំហើយ ចង់ប្រាប់ថាពួកគេ៖ ជាប់ហើយ គឺពួកគេជាប់ជាក្រុមជំរើសចំនួន ១៥ក្រុមដើម្បីឈានដល់ការប្រកួតវគ្គបន្ត! មានតែការជូនពរពួកគេប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំជូនពួកគេបានមកដល់ត្រឹមនេះឯង។ ក្រុមដែលខ្ញុំជួយតម្រង់ទិសគឺឈ្មោះថា My Doctor ជាក្រុមយុវជនបួនរូប ប្រុសពីរ ស្រីពីរ ដែលព្យាយាមបង្កើតឧបករណ៍វាស់កម្ដៅដែលភ្ជាប់ជាមួយប្រព័ន្ធវៃឆ្លាត (IoT = Internet of Things) ដែលជាបច្ចេកវិទ្យាធ្វើឲ្យឧបករណ៍ធ្វើការជំនួសមនុស្ស និងមានទំនាក់ទំនងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ខាងក្រោមនេះជារូបភាពមួយចំនួនពីកម្មវិធី Hackathon អនឡាញដែលដឹកនាំដោយ Impact Hub។ You guys really really rock!!!!!! We are so luckyContinue reading “ជាប់ហើយ”

តំរេកដំណេក

“If you sleep on the train, you will miss your station; if you sleep at the station, you will miss your train! You can control your fate only when you are awake!” ― Mehmet Murat ildan ប្រសិនបើអ្នកនិន្ទ្រាលង់លក់នៅលើទែនបន្ទុំនៃរាជាយស្ម័យយាន នោះអ្នកនឹងរំលងហួសស្ថានីយ៍ដែលអ្នកត្រូវឈប់។ ប្រសិនបើអ្នកលក់លង់ផុងផុតក្នុងដំណេកនៅឯទីចំណត នោះរាជាយស្ម័យយានរបស់អ្នកនឹងបន្តហួសទៅឯនាយ។ អ្នកអាចគ្រប់គ្រងជោគវាសនារបស់អ្នកបាន ល្គឹកណាអ្នកព្រមលះតំរេកដំណេករបស់អ្នកហោង៕ – ម៉ែម៉េត មរ័ត្តន អ៊ីលដន

កើតក្នុងគ្រួសារកសិករគឺជាមោទនភាពរបស់ខ្ញុំ

រស់នៅក្នុងសង្គមមួយនេះ វាពិបាកផង ងាយផងសំរាប់ខ្ញុំ ដែលប្រើប្រាស់ការគ្រប់គ្រងលើខ្លួនឯង ដោយគ្មានការមើលការខុសត្រូវពី ពុក ម៉ែ ។ ថ្ងៃនេះរឿងមួយបានលេចឡើងចេញពីអារម្មណ៍មួយផ្នែកបន្ទាប់ពីការងាររបស់ខ្ញុំត្រូវបានបញ្ចប់មួយគម្រោងជាមួយនឹងព្រឹត្តិការណ៍ពិពរណ៍មួយ ដែលនឹងចាប់ផ្តើមក្នុងរយៈពេល២ថ្ងៃខាងមុខ។ ការងារជាអ្នក ក្រាហ្វិកឌីហ្សាញ ធ្វើឲ្យខ្ញុំអាចបង្កើនការគិតបានច្រើន ហើយថ្មីៗតាមរយៈការចង់បានរបស់ភ្ញៀវដែលខ្ញុំធ្វើការជាមួយ។ ទោះមានពេលខ្លះ ខ្ញុំមានភាពស្មុគ្រស្មាញក្នុងការគិត តែខ្ញុំនៅតែជំនះធ្វើវាដោយខានពុំបាន ព្រោះនេះគឺជាការងារ នឹងកិត្តិយស។ ការដែលធ្វើការបណ្តើរ រៀនបណ្តើរវានៅតែជាបញ្ហាចម្បងរបស់ខ្ញុំនៅឡើយ ទោះបីជាខ្ញុំព្យាយាមបែងចែកពេលវេលាបានច្បាស់លាស់ក៏ដោយ ពីព្រោះខ្ញុំមិនមែនធ្វើការដោយប្រើកំលាំង ផ្ទុយទៅវិញគឺប្រើខួរក្បាលទៅគិតដើម្បីឲ្យចេញជាលទ្ធផលជាច្រើន វាមិនមែនជារឿងងាយឡើយ ដែលខ្ញុំចាប់យកជំនាញស្ថាបត្យកម្ម ដែលជាជំនាញមួយយ៉ាងលំបាកក្នុងការគិតគំនិតថ្មីៗចេញមកមួយៗ ។ តែល្អទៅវិញដែលខ្ញុំបានប្រើពេល ជាង៣ ឆ្នាំមកនេះប្រលូកចូលក្នុងការងារជាអ្នកឌីហ្សាញស្រាប់ ធ្វើឲ្យការសិក្សារបស់ខ្ញុំចេញលទ្ធផលបានល្អគួរសមក្នុងការ រក Concept design ។ ខ្ញុំបានព្យាយាមលះបង់ឳកាសការងារជាច្រើន ដើម្បីត្រលប់ទៅការសិក្សាដោយមិនចាំបាច់ខ្វល់ពីរឿងធ្វើការទៀត តែផ្ទុយទៅវិញបីដូចជា បំផ្លាញចោលនៅអ្វីៗដែលខ្លួនបានខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងពេលកន្លងមកអឹញ្ចឹង ។ ដោយបានដឹងខ្លួនឯងហើយថា ការងារធ្វើឲ្យខ្ញុំខាតបង់ការសិក្សា ២០% ទៅ ៣០% ហើយក៏ជាបំណងរបស់គ្រួសារដែលចង់ឲ្យខ្ញុំលះបង់វាចោលហើយផ្តោតលើការសិក្សាវិញ។ បើនិយាយពីការងារកន្លងមក ខ្ញុំបីដូចជាមិនបានចំណាយថវិការទៅលើការបង់ថ្លៃរៀនសូត្ររឿងជំនួញរកសុីនោះឡើយ គឺខ្ញុំបានសិក្សាពីវាបានច្រើនលើសពីអ្វីដែលខ្ញុំបានប៉ងកាលពីរៀននៅវិទ្យាល័យ ។ ខ្ញុំធ្លាប់ អង្គុយធ្វើការនៅក្នុង Office ក្នុងក្រុមហ៊ុនល្បីឈ្មោះមួយContinue reading “កើតក្នុងគ្រួសារកសិករគឺជាមោទនភាពរបស់ខ្ញុំ”

ជីវិតប្រៀបដូចការថតរូប

ម្សិលម៉ិញខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តខ្លាំង ហើយថ្ងៃនេះខ្ញុំសប្បាយចិត្ត រួចពេលល្ងាចខ្ញុំក៏លឺរឿងមួយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្តភ្លាមៗ។ អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំផ្លាស់ប្ដូរលឿនខ្លាំងណាស់មួយរយៈនេះ។ ខ្ញុំមានរឿងជាច្រើនដែលខ្ញុំបន្ទោសខ្លួនឯង មានចំនុចខ្លះមិនទាន់អាចទទួលស្គាល់ការពិតបាន មានកាលៈទេសៈខ្លះធ្វើឲ្យខ្ញុំវិលវល់វិភាគថា តើបញ្ហាជាអ្វីឲ្យប្រាកដ ខ្ញុំមិនច្បាស់ថា តើខ្ញុំត្រូវទទួលស្គាល់ការពិត ឬការពិតបញ្ហាមិនមែនមកពីខ្ញុំ។ ខ្ញុំជាមនុស្សដែលពិបាកក្នុងការប្រឈមមុខការពារខ្លួនឯង ការពារនូវអ្វីដែលខ្លួនឯងគិត ហើយក៏ពិបាកក្នុងការធ្វើឲ្យអ្នកដទៃមិនសប្បាយចិត្ត។ សរសេរកាន់តែច្រើនកាន់វ៉ល់ ព្រោះសំណេរនេះមិនអាចបង្ហាញឲ្យត្រង់ៗ ឲ្យអស់សេចក្ដីសម្រាប់អ្នកអាន តែគ្រាន់តែដឹងទៅថា ខ្ញុំមិនសប្បាយចិត្ត។ ល្ងាចនេះមកដល់បន្ទប់ជួលភ្លាម ខ្ញុំនិងដៃគូខ្ញុំរៀបឡើងជណ្ដើរយន្ត បងសន្ដិសុខដែលតែងតែរួសរាយជាមួយពួកខ្ញុំរាល់ព្រឹករាល់ល្ងាច រាល់ពេលបានជួបមុខនោះ បានមកជជែកលេងជាមួយយើងដូចរាល់ដង។ ជាធម្មតាគាត់ចូលចិត្តចោទជាសំនួរ ឬប្រស្នាផ្សេងឲ្យពួកខ្ញុំទាំងពីរដោះលេងកម្សាន្ត។ បងសន្តិសុខ៖ អេ បង ខ្ញុំចង់ប្រាប់មួយ! បងឯងគិតថា ជិវិតមនុស្សយើងដូចការថតរូបឬអត់? ដៃគូខ្ញុំ៖ ការថតរូប? ម៉េចទៅដូចការថតរូបវិញបង? (សួរឆ្ងល់មែន) រៀងញញឹមសប្បាយចិត្ត ព្រោះយើងដោះមិនចេញ គាត់ក៏ប្រាប់ភ្លាម៖ បងសន្តិសុខ៖ បងឯងគិតមើល! មិនឲ្យដូចការថតរូបយ៉ាងម៉េច! ពេលយើងថតរូបច្រើនប៉ុស្ដិ៍ យើងទុករូបដែលស្អាតៗ ហើយរូបដែលមិនស្អាត យើងក៏លុបចោល។ អ៊ីចឹង ជីវិតយើងដូចគ្នា យើងទុកតែរឿងសប្បាយៗទៅបានហើយ។ អារឿងទុក្ខសោកមិនសប្បាយចិត្តអីហ្នឹង បំភ្លេចបានក៏បំភ្លេចទៅ។ ដៃគូខ្ញុំ៖ អូហ៍ មែន! ចឹងមែនតើបង!Continue reading “ជីវិតប្រៀបដូចការថតរូប”

Facilitator for MOVERS Program

This is a short Zoominar I co-facilitated for MOVERS program regarding promoting SDGs (Sustainable Development Goals) and Entrepreneurship in Cambodia. This is the first session to introduce use participants about SDGs. The goal is to raise awareness about SDGs, get youth perspective regarding SDGs in the past, present, and future. I love how enthusiast andContinue reading “Facilitator for MOVERS Program”

បរិយាកាសការងារក្នុងក្ដីស្រម៉ៃ

ខ្ញុំខ្លួនឯងជាមនុស្ស nerd ជា Introvert (មនុស្សមិនសូវចេះនិយាយច្រើន)។ និយាយកំប្លែងក៏ភ្លៀវ និយាយសាច់ការក៏មិនកើត ដូច្នេះអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើបំផុតគឺស្ដាប់អ្នកពូកែវោហារស័ព្ទគេនិយាយគ្នា។ និយាយដើមកន្លែងធ្វើការបន្តិចចុះ…

ទីរបស់ផ្កាយ

ថ្ងៃ សៅរ៍ ទី ២៦ ខែ មេសា ឆ្នាំ ២០១៤ ថ្ងៃនេះ​ខ្ញុំ​នាំ​ប្អូន​ស្រី​ច្រម៉ក់​របស់​ខ្ញុំទៅលេង​ផ្ទះអ៊ុំ​!​ គោល​បំណង​របស់​យើងគឺទៅលេង​យាយ និង​យក​ស្វាយ​ដែល​ប៉ា​ផ្ញើរមក​តាម​ឡាន​កាពីតូល​មក​ឲ្យតាំងពីព្រឹកនោះផង។ ពេលទៅ​ទទួល​ស្វាយនោះ ខ្ញុំ​រាង​តឹង​ចិត្ត​បន្តិច ព្រោះ​ស្វាយឡើង​ពេញ​មួយការ៉ុង។ ព្រះអើយ ប៉ា! ម៉េចក៏​ប៉ា​ផ្ញើរមក​ច្រើនអីក៏ច្រើន​យ៉ាងនេះ? ខ្ញុំ​ខំអូស​ការ៉ុង​ស្វាយ​ដាក់​ម៉ូតូអាគុប​របស់​ខ្ញុំ រួច​ឲ្យ​ប្អូនស្រី​ច្រម៉ក់ឡើង​អង្គុយពីខាងមុខ។ ដៃម្ខាង​កាន់​ដៃម៉ូតូ ដៃម្ខាង​ទប់​ការ៉ុង​ស្វាយ​កុំឲ្យ​ធ្លាក់។ អរគុណ​បង​អ្នក​មើល​អីវ៉ាន់​នៅកាពីតូល​ដែល​គាត់មាន​ចិត្ត​ជួយលើក​ដាក់​ម៉ូតូពីរនាក់ខ្ញុំ កុំអីខ្ញុំ​វេទនា​មិនខានទេ។ ដំណើរពី​អូរឬស្សីទៅអូរឡាំពិក​ថ្មី​បើ​មិន​ត្រូវការ​ទូក ក៏​មាន​ការ​ពិបាក​ដែរ ព្រោះ​វា​រាង​ស្ទះ​បន្តិច។ ខ្ញុំ​ខំ​ត្រដរ​ទាំង​លំបាក ទៅផ្ទះអ៊ុំ​នៅខាង​កើត​ផ្សារ។ ទៅដល់​ក៏​ឃើញ​យាយនៅខាងក្នុង។ យាយ​ស្ទុះ​ស្ទារ​មក​បើក​ទ្វារ ដើម្បី​មើល​ចៅ​ប្រុស​កម្លោះ និង​ចៅ​ស្រី​តូច​ច្រឡឹង​របស់គាត់។ ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​គាត់​នឹក​ចៅគាត់ តែ​ធ្វើ​ម៉េច​បាន​ទៅលេង​គាត់​តែ​សៅរ៍អាទិត្រ​ហ្នឹងឯង។ ខ្ញុំ​លើក​ស្វាយ​ដាក់​ខាង​មុខរួចហើយ ក៏ចូលទៅ​ជម្រាប​សួរអ៊ុំ​ប្រុស​នៅ​ខាង​ក្នុង។ រួចទៅអង្គុយ​នៅផ្ទះ​បាយ​ខាង​ក្រោយ​ផ្ទះ ផឹក​ទឹក​បន្តិច អង្គុយ​សម្រាក​បន្តិច។ យាយ​គាត់​សួរ​នាំ​តិចតួចពីរឿងស្វាយ ខ្ញុំក៏ប្រាប់គាត់ថា​ប៉ា​បេះ​ពីចម្ការ​ស្វាយនៅ​ស្រុក​កណ្ដៀង ភូមិកំណើត​ខាង​ប៉ាខ្ញុំ។ អ៊ុំ​ប្រុស​ និងយាយ​ប្រហែល​ភ្លេច​ហើយថា ប៉ា​នៅ​មាន​ដី​មួយ​ដុំ​តូចទៀត​នៅ​ស្រុក​កណ្ដៀង ភូមិ​ស្យា ក្បែរ​ប្រឡាយទឹក​ថ្មី។ នៅទីនោះ​ស្ងប់​ស្ងាត់ល្អ មាន​ដើម​ស្វាយ ដើម​មៀន ស្រការនាគ ម៉ាក់ប្រេងម៉ាក់ប្រាង ផ្លែ​ឈើ​ព្រៃ​ខ្លះ​ជុំ​វិញភូមិ​ករ និង​មាន​ដើម​ផ្កា​លំអរ​បន្តិច​បន្តួច​ឥត​ដាច់​ពី​មាត់​ច្រក​ចូល​រហូត​ដល់​មុខ​ផ្ទះជាប់​បឹង​ឈូក។ នេះ​រាង​វាល​បន្តិចផងContinue reading “ទីរបស់ផ្កាយ”